[Ponidzie 01.06.2007r. część 4]
Nie uwierzycie co mi się przytrafiło. Sam nie mogę wciąż w to uwierzyć. Zamknęli mnie. A gdzie? W muzeum w Pińczowie!
Proszę sobie iść, proszę sobie zaświecić światło, proszę pooglądać, proszę sobie zgasić światło.
No to chodzę sobie po tym muzeum, oglądam eksponaty. Archeologia, epoka kamienia, brązu, żelaza. Etapy budowy zamku. Znani ludzie, Adolf Dygasiński i jego twórczość. Geologia i przyroda.
Pińczów - budynek muzeum:
Zwiedzam i zwiedzam. Zaświecam sobie światło i gaszę sobie światło. Zawracam w stronę wyjścia, a tu dziwna cisza. Coś mnie tknęło. Chwytam za klamkę. Zamknięte!
No nie! Tego jeszcze nie było. Żeby mnie w muzeum zamknęli!
Mój syn jak się dowiedział, że siedzę zamknięty z zabytkowym byłym klasztorze-pierdlu, to się ucieszył, że Noc w Muzeum przeżyję i zobaczę, czy podobnie jak na filmie eksponaty ożyją i Tyrannosaurus Rex będzie mnie gonił.
To nie było co prawda Muzeum Natury na Manhattanie, tylko Muzeum Miejskie w Pińczowie, ale i tam kilka kościotrupów i szkieletów by się znalazło.
Gdyby to się zdarzyło w Luwrze, to pewnie wystarczyłoby machnąć ręką, załączyłby się alarm i już po 5 minutach przybyłaby odsiecz.
Tutaj mogłem sobie machać i machać. Porozglądałem się trochę po zakamarkach, zajrzałem do biblioteki. Nie powiem, miałbym przynajmniej pasjonującą lekturę do poduszki.
Wszędzie kraty i kraty. Zapamiętałem na szczęście, że w tym samym budynku jest kino Belweder. Dzwonię do żony:
Beatko, znajdź mi numer telefonu do kina Belweder w Pińczowie.
Beata: W Pinszowie nie ma takiego kina!
Ja: Nie w Pińszowie, tylko w Pińczowie!!
- No właśnie mówię: w Pińszowie!
No ale na szczęście dogadaliśmy się, dostałem numer, dodzwoniłem się do zdziwionej Pani, i jakiś zbawca prowadzący w sąsiednich pomieszczeniach kółko fotograficzne uwolnił mnie. Serdecznie go pozdrawiam.
Uratowali mnie, bo inaczej to siedziałbym tam do rana i spał przytulony do szkieletu wiślańskiej panienki sprzed 900 lat.
Miałem szczerą ochotę dołączyć do zajęć tego kółka fotograficznego, ale to oznaczałoby zrezygnowanie z odwiedzenia przynajmniej dwóch rezerwatów Ponidzia, a na to nie chciałem sobie pozwolić.
Jakże mój syn był zmartwiony, że opuszczam Pińczów, nie przeżyję Nocy w Muzeum i nie sprawdzę, czy te kościotrupy naprawdę ożyją!
A muzeum oceniam jako ciekawe i każdemu, kto jeszcze nie był polecam.
Pińczów, zegar słoneczny na dziedzińcu muzeum:
Niesamowita historia. Nieźle się uśmiałem. Nic nie wspomniałeś tylko jakie pamiątki zabrałeś sobie z tego muzeum w Pińszowie. Pozdrawiam
Oj, Michał przez chwilę to mogłem poczuć się jak galernik za dwu centymetrowej średnicy kratami.
Z muzeum nic nie zabrałem, choć było co bo i mają tam trochę ciekawych książek, mapek, płyt, a i z eksponatów można by sobie wybrać jakieś ciekawe amonity, belemity, stroje ludowe, było nawet fajne radyjko z
czasów drugiej wojny światowej.
Na szczęście Pińczów mnie uwolnił.
Wczoraj nocą wróciłem z krainy Kurpiów. Tam też przeżyłem w muzeum fajną przygodę, choć całkiem innego typu. Ubawiłem się przy tym co niemiara. Kurpie, podobnie jak Ponidzie są super!
pozdrawiam
Polecam stronę internetową tegoż muzeum jest to www.muzeumitpinczow.eu
Fajnie zrobiona strona, po spisie Aktualności widać, że muzeum żyje i ciągle coś się dzieje. Polecam każdemu, jak i cały Pińczów, Garb Pińczowski i Dolinę Nidy. Piękne to strony, bardzo malownicze i bogate przyrodniczo.
Obecnie wyżej opisany budynek przechodzi renowację także za kilka mięsięcy ponownie zapraszam do pińczowa.
Polecam również stronę Muzeum Regionalnego
www.muzeumitpinczow.eu
Dziękuję za informacje! Stronę oczywiście znam i kilkukrotnie odwiedzałem, a do muzeum w Pińczowie na pewno jeszcze raz chętnie zajrzę. Dość ciekawa ekspozycja, bardzo mnie zainteresowała. Pozdrawiam serdecznie.
No ladnie.. i jeszcze to “Proszę sobie Proszę sobie” typowe, niezla przygoda:)