Narciarstwo śladowe, to często długie, całodzienne, samotne wędrówki. Pełne skupienia, rozmyślań i kontemplacji. Nie zawsze udaje się nam znaleźć bratnią duszę na taką wyprawę, która dzielnie znosiłaby trudy i zmęczenie.
Doskonałym kompanem takich wędrówek jest pies. Ten odwieczny przyjaciel człowieka zdaje się tylko czekać, aż zostanie zaproszony do kolejnej zabawy i na kolejną wycieczkę. No, czasami to nie ma on wyjścia 
Wbrew pozorom, w zimowej aurze sprawdzają się nie tylko typowe psy północy jak husky i malamut, ale także malutki … sznaucer miniaturka.
Sznaucer miniaturka przeszedł ze mną już nie jeden szlak, pokonał nie jeden potok i nie jeden las. Zaobserwowałem, że gorzej znosi gorące dni, niż zimowe wycieczki. Karmiony często najlepszymi kawałkami chleba (skórek, franca mała nie zjada!) jeszcze nigdy mnie nie zawiódł. Pokonanie dla tego pieska 25km w różnym terenie, to coś, czego jestem pewien.
A do kogoż ona tak biegnie?
Fiona - moja narciareczka.
Jacku, ależ Twoja Fionka dźwiga kule u nóg;) Prawdziwe psie poświęcenie! P. S. Wygląda przeuroczo:)
No Fionka, to najśliczniejsza psinka-narciareczka.
Jak ma za długą sierść to się robią lodowe i śnieżne kule, jak za krótką to marznie. Więc nie mam dużo czasu na robienie zdjęć tylko napierać muszę