[Turcja: część 15 z 16]
Zapraszam do przeczytania całej relacji z Turcji, a także z Grecji.

Alanya, to jedno z najbardziej popularnych miejsc gdzie wypoczywają polscy turyści. Jeżeli popytasz się gdzie, kto był w Turcji, wciąż słychać Alanya, Alanya, Alanya.

Alanya rozrosła się dzięki turystyce w duże miasto. Praktycznie co 10 metrów jest tu kolejna knajpa, butik, czy biuro turystyczne.

Tureccy sprzedawcy i kelnerzy są strasznie nachalni. Nie ma tego u nas w Polsce, a tu jest rzeczą całkowicie normalną. Idąc ulicą praktycznie cały czas jesteś zaczepiany słowami „Polaki?, jak się masz?”, „dzień dobry, zapraszam….” pada co chwilę z każdej strony wraz z zaproszeniem do zakupów. Dopiero po tygodniu udało mi się do tego przywyknąć.

W sklepach i restauracjach istnieje ogromy rozrzut cen, np. za herbatę można zapłacić pół lira jak i 1 euro. Za kawę 1 lir lub 2 euro, czyli po przeliczeniu od 2 do 8 złotych. A w sklepach to już w ogóle nie wiadomo co ile kosztuje i ile należy zapłacić.

Nie udało mi się przyzwyczaić do tego całkiem innego podejścia do cen. U nas w Polsce wszędzie jest ona widoczna i stała. A tutaj w jednym sklepie koleżanka kupiła colę za półtora lira, po chwili ja za tą samą colę usłyszałem dwie liry, a po południu było już trzy !!! Turek zrobił wielce zdziwioną minę, że rano płaciłem półtora, „wrong price” - mówi, ale oczywiście „no problem”.

W drodze na plażę była taka wąska droga jednokierunkowa, na której zresztą rosło drzewo(!!!), auta jeździły owszem po niej normalnie, ale motocykliści (czasami w trójkę) jeżdżą pod prąd, jakby ich ten zakaz wjazdu nie dotyczył! Pełny luz!

Podczas pobytu w Turcji mieszkamy w hotelu ClubSidar z widokiem na góry otaczające Alanya. Miły hotel z ogromnym basenem, przestronnymi pokojami i ogromną ilością jedzenia, które dane mi było codziennie pochłaniać

Maciek, Tomek i Karol praktycznie nie wychodzili z wody i myślałem, że mi się już dzieci całkiem rozpuszczą! Wychodzili na szczęście czasami i szli do swojego pokoju na balkon rozpalić fajkę wodną. Faktycznie byli bardzo zachwyceni całym wyjazdem zarówno częścią objazdową jak i pobytową. Byli prawie jedynymi dziećmi, ale udowodnili, że powiedzenie „objazdówka po Turcji nie jest dla dzieci” jest mitem.

Ciekaw jestem, jak Wam się Alanya podobała i jakie wrażenia wywołała?

[Turcja: część 13 z 16]

Jak tu w taki upał i przy wilgotności powietrza, która sprawia że wszystko się na Tobie klei iść oglądać góry otaczające Alanya? Ostatecznie zapisaliśmy się na imprezę o nazwie jeep safari i zawieźli nas tam samochodami terenowymi Land Rover.

Już pod hotelem kierowca pokazał nam swój południowy charakter i styl jazdy. Podjeżdża do skrzyżowania ze znakiem STOP, nie zatrzymuje się, tylko trąbi i jedzie dalej! Na rondzie, nie zaczekał aż opuszczą je pojazdy, tylko przejechał pod prąd objeżdżając je z lewej strony !!! Od razu zacząłem się zastanawiać, czy na pewno jestem dobrze na tą wycieczkę ubezpieczony!

Podjeżdżaliśmy i podjeżdżaliśmy. Asfalt się skończył i zaczęły kręte górskie drogi. Jeep przejeżdżał tuż nad skrajem przepaści. Nie można w takim momencie nie pomyśleć ilu już takich jak my spadło na dół.

Z każdym metrem widoki stawały się coraz piękniejsze. Góry Taurus (Bycze Góry) są naprawdę piękne. Niestety tylko raz zobaczyłem coś co przypominało oznaczenie szlaku turystycznego. Ludzie wolą jednak smażyć się na patelni plaży Kleopatry, niż aktywnie spędzać czas na obcowaniu z przyrodą.

Aby dodatkowo urozmaicić całą podróż dostaliśmy butelki z wodą i zaczęła się zaciekła bitwa pomiędzy poszczególnymi jeepami. Ujęć wody jest w górach całe mnóstwo, a więc i walka trwała właściwie przez całą podróż. Parę kamer się zalało, w ostatnim momencie zdążyłem schować moją Minoltę A200.

Odwiedziliśmy dwie całkiem zagubione w górach wioski. Wydaje mi się, że głównym źródłem ich dochodu są turyści przywożeni tutaj na tych Land Roverach.

W meczecie nasz kierowca walnął nam piękny, ale to naprawdę piękny wykład na temat życia muzułmanina i jego wiary.

Wpadły mi także do ręki podręczniki szkolne, z których młody turek poznaje swoją wiarę , modlitwy oraz uczy się języka arabskiego w którym zapisany jest Koran i w którym się modli.

Od strony historycznej i poznawczej wyjazd do Turcji był dla mnie bardzo ważny, bo w końcu uporządkowałem i rozszerzyłem swoją wiedzę odnośnie religii muzułmańskiej, jak i poukładałem sobie historię starożytnych greków, persów, rzymian i turków ,czyli ludów, które kolejno panowały na tych ziemiach i w basenie morza śródziemnego. A zawsze mi ten Konstantynopol zwany kiedyś Bizancjum, a teraz Istambuł nie mógł się we właściwy sposób pomieścić w głowie (a tu taka radość, kiedy mi się wszystko poukładało!).

Wysoko położone w górach wioski nomadów są w zimie praktycznie odcięte od świata. Latem podczas sezonu turystycznego większość młodych ludzi wyjeżdża na kilka miesięcy do Alanya do pracy.

Na lunch zatrzymaliśmy się w bardzo specyficznym zajeździe. Otóż wąską i długą doliną przepływała rzeka i nad jej brzegami co kawałek rozsiane były liczne „restauracje”. Stoły stały wprost w wodzie, albo na pływających pomostach lub na platformach zbudowanych na drzewach. Jak w „Napowietrznej Wiosce” Juliusza Verne! Oprócz turystów, przyjeżdża tu na odpoczynek mnóstwo miejscowych turków.

Podczas jeep safari mieliśmy w końcu możliwość zjedzenia w Turcji jakiejś ryby, i ta podana z grilla była rzeczywiście bardzo, bardzo dobra.

Oj warto jechać na to jeep safari, można się oderwać od gorącej i hałaśliwej patelni wybrzeża i wjechać na chwilę do innego świata.

[Turcja: część 11 z 16]

Na pobytówce wylądowaliśmy w Alanya i zasiedliliśmy Hotel Club Sidar.

Pierwsze dni, to była męczarnia aklimatyzacji. Organizm musiał przywyknąć do temperatur i wilgotności panujących na Riwierze Tureckiej. Przywyknąć musiały także żołądek i cały przewód pokarmowy. Widmo „zemsty sułtana” wisiało nad każdym.

A ja wcale nie pomagałem mojemu żołądkowi w aklimatyzacji, wręcz przeciwnie. Bakłażan z patelni, sałatka z bakłażana, bakłażan zapiekany, jogurt, 10 różnych sałatek zjadanych podczas jednego posiłku. Kucharze dostarczali takiej ilości i wyboru jedzenia, że obżerałem się wprost nieprzyzwoicie. Najczęściej słyszanym pytaniem było: „ciekawe, ile ja przytyłam?”.